wtorek, 16 lipca 2013

Here's my take on " Ruchomy zamek Hauru "

2013-07-15  19:00 ; 2013-07-16 14:34

Hi kittens !

  Są wakacje, jest dużo wolnego czasu, więc piszę kolejną recenzję filmu. Dzisiaj była ponura pogoda, a do tego źle się czułam, nawet nie zamierzałam cokolwiek napisać... Przyszła mi do głowy taka myśl, że bardzo dawno nie oglądałam już anime. Dwa, trzy lata temu obejrzałam pierwszy film tego gatunku i byłam nim zachwycona. Trochę później wpadałam w internecie na opis filmu " Ruchomy zamek Hauru " i postanowiłam go obejrzeć, reakcja była podobna jak po obejrzeniu wcześniejszego anime. I tak sobie dzisiaj myślę, niewiele już z niego pamiętam, a zwłaszcza tego, czym mnie tak zachwycił i ocena filmu spadła trochę w dół. To była ciut prowokacyjna myśl, bo postanowiłam odświeżyć pamięć i przywrócić dobre imię filmowi. 
  Opis filmu:

  18-letnia Sophie zostaje zamieniona przez demoniczną Czarownicę w starą kobietę. Zrozpaczona próbuje odzyskać swoje ciało i wyrusza w magiczną podróż pełną niebezpieczeństw.



2004 | 120 min. | anime | Y (12) | Japonia 


reżyseria: Hayao Miyazaki
bohaterowie: Sofi, Hauru, Wiedźma z pustkowia, Kalcyfel







Here's my take on " Ruchomy zamek Hauru "
  
  Moje odczucia do tego filmu - trudno będzie je opisać słowami, ale zrobię co w mojej mocy, żeby napisać wam dokładnie to co czuję ;3 Przygotowałam sobie taką listę 'a*', żebym o niczym nie zapomniała.


a* komedie romantyczne a anime z wątkami miłosnymi | niebo a ziemia
a** wystarczy tak niewiele, by rozpocząć wspaniałą przygodę

  Wczoraj zastanawiałam się, co obejrzeć - komedie romantyczną czy film akcji, dokonałam złego wyboru, a mianowicie - wybrałam pierwszą opcję. Już mówię dlaczego, podczas oglądania wszystko było w porządku, śmiałam się, zmagałam się wraz z główną bohaterką - Bridget Jones, z jej problemami. Film skończył się 'happy end'em' a ja się lekko załamałam - widziałam już marne wizje przyszłości, przejmując fatalny los Bridget - stara, gruba, samotna. Potem, uświadomiłam sobie, że tylko filmy kończą się szczęśliwie, a w życiu jest inaczej, to wszystko jeszcze bardziej mnie pogrążyło. Moje postanowienie: Zrywam z komediami romantycznymi. Powód: wywołują u mnie odwrotną reakcję, niż przewidziano. Do czego dążę ? Dzisiaj po obejrzeniu Ruchomy zamek Hauru, w którym były wątki miłosne zareagowałam inaczej niż jak w przypadku tamtego filmu. Płakałam nie po, ale w trakcie filmu, czyli tak jak należy ;3 . A dlaczego nie 'podłamałam się' po obejrzeniu drugiego filmu >anime<, skoro i tam były wątki miłosne ? Dlatego, że taka historia nigdy nie mogłaby zaistnieć w prawdziwym świecie, nie możemy porównać życia bohaterów do naszych, gdyż żyli w innym otoczeniu ( chodzi mi tutaj o miejsce, w którym żyli i postacie, zarówno fantastyczne jak i zwykłych ludzi). Oglądałam go drugi raz, wywołał u mnie taką samą reakcję. Tak więc, podsumujmy, jeżeli wątki miłosne - to tylko w anime.
  Drugi podpunkt 'a**' jest moją metaforą, domyślacie się o co chodzi ? Kiedy natknęłam się w internecie na opis filmu Ruchomy zamek Hauru, wystarczyło mi kilka linijek opisu i parę dobrych słów o filmie, żeby go obejrzeć. Tak, ale trzeba jednak przyznać, że dużą rolę odegrał wtedy opis filmu, który zaintrygował mnie historią młodej dziewczyny, której życie zawaliło się w jednym monecie przez wiedźmę. Bardzo chciałam poznać całą historię, ze wszystkimi szczegółami. Mam, więc nadzieję, że was namówię na oglądnięcie go. :3
  Świat japońskich filmów anime, jest niezwykły. Mam nadzieję, że będę go częściej odwiedzała. Tam wszystko jest niesamowite, magia jest na porządku dziennym tak jak gadające przedmioty czy zwierzęta. Japończycy mają nieźle w głowach poukładane, skoro wymyślają takie produkcje. Wystarczy obejrzeć parę filmów tego gatunku, a sami przekonacie o czym mówię.
  Film jest cudny, po obejrzeniu na długo zapada w pamięć. Bardzo was proszę, nie myślcie sobie, że anime to są bajki. Anime to filmy o charakterze fantastycznym. Skoro mam 15 lat i poruszył mnie taki film, to chyba o czymś to świadczy.

To tak w dużym skrócie, bez większego omawia:

+  film przedstawia ciekawą, intrygującą historie młodej dziewczyny
+  jest bardzo poruszający, beczałam jak głupia -.-
+  jest dość długi ( trwa dwie godziny ), ale to działa na korzyść
+  jest wciągający
+  jest niezwykły - od początku do końca
+  pozwala oderwać się nam od szarej codzienności, zapomnieć o tym wszystkim na chwile
+  po prostu ma w sobie to 'coś'


 ocena końcowa: ♥♥♥♥♥/♥♥♥♥♥

Ps. Nie myślcie sobie, że filmy oceniam tak z przymrużeniem oka, czy coś w tym podobie, ocena jest zasłużona, a to że większość (ocen) jest taka wysoka, to dlatego, że wybieram dobre filmy ;3

Już wiem, dlaczego ten film jest taki ... ( brakuje mi słów, żeby go opisać - oczywiście pozytywnych ). Mam nadzieję, że się skusicie i będziecie wiedzieli co czuję w tej chwili. Jak tak o tym piszę, to aż chce mi się obejrzeć jeszcze raz ! 

 

Macie zaproszenie, ale to czy przyjmiecie je i rozpoczniecie wspaniałą przygodę zależy od was.

 

Podczas pisania tego posta usłyszałam w radiu piosenkę, która idzie na początku każdego odcinka w moim ulubionym serialu. Od razu wiedziałam, że ją tutaj umieszczę, jak zawsze pod hasłem ' dobra nutka ' ;33
Dido - here with me

bye !

 

niedziela, 14 lipca 2013

Here's my take on " Piąty wymiar "

2013-07-12 ; 2013-07-14

Hi Kittens !

  Następnym filmem, o którym napiszę recenzję będzie horror psychologiczny " Piąty wymiar". Oglądałam go jakiś czas temu w TV Puls, przyznam, że jest to jeden z lepszych filmów tego gatunku. Lepszy, czyli jak na horror przystało - straszniejszy ;3 A szczególnie, kiedy ogląda się go w nocy, tak jak ja. :3
  To tak na początek, żebyście mniej więcej wiedzieli o co chodzi...
Opis filmu:

  Jess (Melissa George) samotnie wychowuje autystycznego Tommy'ego (Joshua McIvor). Pewnego dnia przyjmuje zaproszenie od adorującego ją Grega (Michael Dorman) na krótki rejs luksusowym jachtem po Atlantyku.
 
2009 | 99 min. | horror psychologiczny, thriller | Y (16) | Australia, Wielka Brytania

reżyseria i scenariusz: Christopher Smith
obsada: Melissa George, Liam Hemsworth, Michael Dorman, Henry Nixon, Rachael Carpani

'Fear comes with waves' - strach przychodzi z falami 

  Znalazłam ten 'cytat' na jednym z obrazków z plakatami o filmie, który trafnie opisuje film.


                                                            
Here's my take on  ''Triangle''

  Na początku napiszę o tytule, który nieco mnie zaintrygował. Gdy oglądałam film, znałam jego polski tytuł, później przygotowując się do pisania recenzji, zobaczyłam oryginalny - Triangle. Oznacza on trójkąt, ale nie chodzi tutaj dosłownie o figurę geometryczną, lecz o trójkąt bermudzki, przynajmniej tak  się mi wydaje. Na plakacie, który zamieściłam powyżej, został on niezgrabnie umieszczony między słowami, w zagranicznych plakatach ( chodzi mi tutaj o angielskie ), trójkąt zastąpił 'a' w słowie triangle, co naprawdę wyglądało ciekawie. Zaczęłam się później zastanawiać, czy rzeczywiście film był z tym powiązany. Nie mogę napisać dokładniej o co mi chodzi, nie zdradzając części ( dość ważnej ) fabuły. Więc powiem o tym tylko tyle.
  Tak przy okazji, powiem wam o moim 'sposobie' oceniania filmów tego gatunku. Stosunkowo nie dawno koleżanka pożyczyła mi film, horror - Amityville. Po obejrzeniu filmu miałam mieszane uczucia, nie za bardzo wiedziałam co o nim mam myśleć i jak go oceniać. Rzecz w tym, że fabuła była dla mnie ciut dziwna, w ogóle cały film. Wtedy właśnie uświadomiłam sobie, że horror powinien być straszny, wspominając go powinniśmy mieć ciarki na plecach, a to czy film był dziwny to już sprawa drugorzędna. Tak, więc uważam, że Amityville jest dość dobrym filmem.
  Wspominając ten film ( Piąty wymiar ) w perspektywie czasu, tak sobie myślę, przecież nie był taki straszny, ale jak go oglądałam, nie byłam w pełni skupiona, przeglądałam nowinki na fb, a i tak miałam niezłego stracha. Jak już wcześniej wspominałam to horror psychologiczny, więc aż dziwne by było, gdybym się go choć trochę nie bała ;3 Tak więc, ci którzy mają słabe nerwy, radziłabym się wam wstrzymać z jego oglądaniem.
  Przejdźmy do sedna, film jest naprawdę ciekawy i wciągający. Nie planowałam go oglądać, leżałam na łóżku, przeglądałam fb, a telewizor po prostu szedł. Zbierałam się właśnie do spania, a tu zaczyna się film, pomyślałam, że obejrzę początek i pójdę spać. Wyszło na to, że film obejrzałam do końca - taka byłam ciekawa zakończenia. I muszę przyznać, że rzadko to się dzieje, ale zakończenie bardzo mnie zaskoczyło. Tak jak napisałam wcześniej, miałam podzielną uwagę, więc gdy jakiś bohater powiedział coś dziwnego, jakoś nie zwróciłam na to szczególnej uwagi. Potem okazało się, że taki szczegół był ważny. Taka moja rada, przed oglądaniem tego filmu ( jak się już zdecydujecie ;d ) oglądajcie go uważnie, a nie tak jak ja ;c.
  Chciałabym zwrócić szczególną uwagę na fabułę tego filmu, porównując go do innych tego gatunku. Większość z nich jest denna, czyli są jakiś stwory, zjawy czy inne głupoty i straszą, zżerają ludzi czy co tam jeszcze wymyślą. Mam już takich filmów serdecznie dość, strata czasu... Ten film na pierwszy rzut oka mógł się wydać prosty, zwykły ale na tle pozostałych wypada naprawdę dobrze. Został tak świetnie dopracowany, nie jest banalny.

Tak w skrócie:

+ bardzo dobra gra aktorska głównej bohaterki
+ mocny, dobry ( wiadomo o co chodzi, całkiem straszny )
+ niebanalny, pomysłowy
+ trzymający w napięciu, wciągający
+ bardzo ciekawe zakończenie - zaskoczy, zapewniam ;3
- nie mam żadnych zastrzeżeń

ocena końcowa: ♥♥♥♥♥/♥♥♥♥♥

Wyśmienity film, niczym wisienka na torciku filmów gatunku horrorów psychologicznych.
Jeżeli chcenie obejrzeć naprawdę dobry film, to już wiecie jaki :3
Gorąco polecam wam ten film, warty uwagi, palce lizać !

świetny | świetny | świetny 



good song >> neighbors - theophilus London  << good song


bye !



czwartek, 11 lipca 2013

Here's my take on " Plan lotu "

2013-07-11 19:37

Hi Kittens !

  Dawno nic tutaj nie pisałam, jednym z powodów jest to, że postanowiłam założyć drugiego bloga ( link ), a drugim to wakacje. Bardzo dużo czasu spędzam ze znajomymi; wspólne wypady nad staw, rowery, rolki itp. W 'wersjach robocznych,' tutaj na blogu mam już kilka przygotowanych tytułów fimów, o których postaram się w najbliższym czasie napisać. Wieczorami przeważnie oglądam filmy, tyko dobre - oczywiście ;3 Dzisiaj napiszę o filmie, który, bez wątpienia, na długo zapadnie mi w pamięci.
  Zapraszam do przeczytania opisu filmu:

  Klaustrofobiczny thriller w stylu Hitchcocka. Pogrążona w smutku kobieta i jej córka lecą samolotem pasażerskim do domu z Berlina do USA. Podczas lotu na wysokości 30 tyś. stóp dziecko nagle znika, wszyscy pasażerowie samolotu nie przypominają sobie faktu, że kiedykolwiek była ona na pokładzie.

Tak nawiasem mówiąc, wybrałam najkrótszy opis filmu, jaki znalazłam, żeby za dużo nie zdradzał. Pozostałe już po przeczytaniu podsuwały, pewne myśli.

2005 | 98 min. | thriller | USA

Obsada: Jody Foster, Peter Sarsgaard, Sean Bean, Marlene Lawston




                                                                                

Here's my take on " Flightplan "

  Ten film oglądałam, w prawdzie już jakiś czas temu, ale pamiętam jakbym oglądała go wczoraj. No cóż tu dużo mówić, takiego filmu po prostu nie da się zapomnieć.
  " Plan lotu " od samego początku trzymał mnie w napięciu, nie dało się choćby na chwilę oderwać oczu, żeby nie stracić wątka. Trzeba było oglądać go 'dokładnie', żeby móc zauważyć na przykład jakiś szczegół, który został pokazany raz, a później okazywał się ważniejszy niż przypuszczaliśmy.
  Film stopniowo opowiadał nam historię głównej bohaterki, którą zagrała Jody Foster, >naprawdę dobra aktorka;3<.  Tak jak mówiłam, pewne rzeczy, które wydawały się nieistotne, później tworzyły idealną całość.
  Jak dla mnie, film (oczywiście, tego gatunku) otrzymuje miano 'idealnego thriller'a', kiedy pozwala nam domniemywać zakończenie, czy nawet te błahsze rzeczy, tak jak w tym filmie - gdzie udają się nasze bohaterki, w jakim celu itd.. To nic złego, kiedy nasze spekulacje w stosunku do tych mniej istotniejszych rzeczy potwierdzą się. Ale byłoby już naprawdę źle, gdybyśmy odgadli zakończenie, zero zaskoczenia, a co za tym idzie - rozczarowanie filmem.
  Jeżeli wytrwacie do końca recenzji, dowiecie się, czy ten film zasługuje na takie miano ;33
Ehh, no dobra, i tak już długo wytrzymaliście, nie będę was trzymała w niepewności, a więc...
  " Plan lotu od samego początku do ostatnich minut trzymał w napięciu, co chwilę zaskakiwał i zachwycał mnie zarówno przebiegiem historii głównej bohaterki, jak i tą piękną sztuką wprowadzenia widza w obłęd ;3. Dawno już nie oglądałam równie dobrego thrillera, bo lepszego na pewno nie widziałam. A szkoda.
Tak, tak ten film zasłuje na miano 'idealnego thriller'a' i otrzymuje w mojej skali 5/5.


Krótkie podsumowanie: GENIALNY thriller w stylu hitchcock'a

podsumowująca ocena : ♥♥♥♥♥/♥♥♥♥♥

 

Tak więc, zachęcam wszystkich miłośników thrillerów do obejrzenia tego filmu, nie zawiedziecie się ;33 

 

Bardzo chętnie porozmawiam z kimś kto, widział już ten film. Inaczej pisze się recezję dla osób, które jeszcze nie widziały filmu, a inaczej dla tych, którzy go już widzieli. Dla tych drugich może nic nowego nie wniosłam, a jedynie odświeżyłam zapewne miłe wspomnienia i wszystko podsumowałam. Więc czekam, gdzyby ktoś chciał pogadać o tym, albo o innym filmie, to pisać kochani !

Na koniec cudna nutka ->
sleeping at last - Turning Page
 Jak ktoś się już domyślił, piosenka była w soundtracku do zmierzchu. Ale hejterzy, słuchać, piosenka nie jest przesiąknięta filmem, więc da się jej słuchać. Jest cudna i klimatyczna *.*

bye, bye kittens ;33